Bory Tucholskie.
Bory Tucholskie.
Bory Tucholskie rozciągają się w północnej części kraju w województwie kujawsko-pomorskim, od Pojezierza Kaszubskiego na północy po okolice Bydgoszczy na południu. Bory Tucholskie stanowią niezwykle atrakcyjny teren dla różnych form turystyki i wypoczynku. Prezentowane na tej stronie miejsca warte odwiedzenia to tylko skromna cześć atrakcji, jaka czeka na turystów w Borach Tucholskich.
Akwedukt w Fojutowie - znajduje się przy trasie Tuchola Czersk, obok Legbąda. Wzniesiono go w połowie XIX w.. Krzyżują się tu dwie rzeki: Czerska Struga i Wielki Kanał Brdy. Akwedukt wzorowany jest na rzymskich kanałach rurociągach zbudowanych na arkadach. Wykonano go z żółtej cegły i kamieni łączonych wapnem, a w dnie kanału uszczelnionych lepikiem, wat? szklan? i pap?. Akwedukt ten zaliczyć można niewątpliwie do niepowtarzalnych walorów krajobrazowych w Polsce. Także na Małym Kanale Brdy istnieje akwedukt (w okolicy Barłogów)
Bory Tucholskie są uważane za największe skupienie leśne w Polsce, z przewagą sosny, wśród pozostałych dębów, osik, brzóz i cisów. Ziemia obdarzyła lasy urodzajnością – można tu spotkać dużo grzybów oraz jagód. W Borach Tucholskich żyje wiele gatunków zwierząt, w większości już nigdzie nie występujących, na przykład orzeł bielik, czapla siwa czy wydra – z tego względu niektóre gatunki zostały objęte ochroną. Zachowały się tu pozostałości pierwotnej puszczy i podobnie jak zwierzęta, są one chronione jako pomniki i zabytki przyrody. Utworzony został nawet rezerwat, mający pod swoimi „skrzydłami” niektóre gatunki roślin, a nawet pojedyncze okazy drzew, głazów i ptactwa. To, jakie regiony turystyczne Polski są najpiękniejsze, ustalają turyści zwiedzający okolice. Jednak ten rezerwat, nazwany Rezerwatem Leona Wyczółkowskiego, polskiego malarza, jest pięknym chociażby ze względu posiadania największego skupiska cisów w Europie, co zresztą malarz ten uwiecznił na kilkudziesięciu, albo nawet kilkuset obrazach. Jeden z nich, portret bardzo starego cisa „Chrobrego” można obejrzeć w muzeum w Bydgoszczy.
Przez bory przepływają rzeki Brda i Wda zwana również Czarną wodą. Obie te rzeki biegiem swoim wyżłobiły w glebie malownicze doliny i potworzyły piękne zakola, a znajdujące się w korycie rzek głazy tworzą progi kamienne i kaskady; przepływając przez liczne jeziora łączą je w popularne szlaki kajakowe, zaliczane przez wodniaków do jednych z najpiękniejszych w kraju.
Jest to kraina o bardzo bogatej sieci wód powierzchniowych – rzek, strug i licznych jezior. Wszystkie cieki należą do dorzecza Wisły, odprowadzają swe wody dawnymi szlakami odpływu wód polodowcowych. Jednak głównym bogactwem tej ziemi, stanowiącym o atrakcyjności tejże krainy są lasy. Działalność człowieka wprawdzie spowodowała w znacznym stopniu zmianę składu gatunkowego zbiorowisk leśnych, ale mimo to zachowały się tu prawie wszystkie zbiorowiska leśne występujące na Niżu Środkowoeuropejskim. Zdecydowanie przeważają, co prawda lasy sosnowe, niemniej jednak występują również lasy liściaste: grądy, buczyny, łęgi i alsy, niekiedy w czystej naturalnej postaci. Zharmonizowany zbiór ekosystemów – jest przyrodniczym krajobrazem Borów Tucholskich, którego piękno każdy odwiedzający może podziwiać, a ekologiczny sens i ochronę tego krajobrazu rozumieją ludzie gospodarujący.
Cisy Staropolskie im L. Wyczółkowskiego - jeden z najstarszych rezerwatów w Europie. Jest to jedna z największych osobliwości Borów Tucholskich i całej Polski. Rezerwat zajmuje powierzchnie ok. 85 ha i rośnie w nim 3559 cisów w tym 623 są już martwe. Cis jest drzewem wielowiekowym, wiecznie zielony, jest rośliną dwupienną. Najstarsze drzewo rezerwatu pamiętają z pewnością czasy Chrobrego i dlatego zostało nazwane jego imieniem.
Do ciekawych, jak również tajemniczych miejsc turystyka regionalna zalicza tak zwane „Kręgi Kamienne” w Odrach, nad rz. Wdą, zbudowane z wystających nad ziemią głazów, ułożonych wokół dwóch kamieni, pod którymi podobno znajduje się cmentarz pochodzący z I – III w. n.e. One również należą do rezerwatu przyrody i są przez niego ściśle chronione.